|
[ Edebiyat -> Kırkpâre ] Kalp Ağrısı / Ömer Üner 01.04.2000 - 16:00 Koğulmuş düşlerle parçalanıyor uykularım,
Devinmiyor damarlarıma yapışan kan.
Pençelerimde can veriyor bozuk saatler,
Uğramıyor nabızlarıma artık zaman.
Nerdesin ey dilsiz korkularımın sığınağı?
Düştü içimin bütün kaleleri, nerdesin?
Sensiz simsiyâh kesildi gökkuşağı,
Feryâdım tuttu gökleri, nerdesin?
Doğmamış bir ölüm taşıyor rahmim,
İntihar kusuyor prangasız dudaklar.
Yakıyor beynimi yokluğun yalazı,
Kurutuyor cennetimi ıssız bataklar.
Nerdesin ey kalp ağrılarımın ilâcı?
Sensiz meczûplar bile delirdi, nerdesin?
Ayinlere öfke düştü, yetmez mi bu acı?
Düşlerime baldıran girdi, nerdesin?
Boş tabutlar ölü avında, meydanlar tenhâ,
Hicrân yağıyor gökten, ağlıyor rıhtımlar.
Ayrılığın soluğu değiyor hasta kalbime,
Alaca gök altında karalar bağlıyor rıhtımlar.
Nerdesin ey şiirimin tahtsız pâdişâhı?
Sensiz gönül mülküm harâp, nerdesin?
Yuttu gökkuşağımı bir elem siyâhı,
Sensiz bütün Leylâlar serâp, nerdesin?
Koğulmuş düşlerle parçalanıyor uykularım
Devinmiyor damarlarıma yapışan kan.
Pençelerimde can veriyor bozuk saatler,
Uğramıyor nabızlarıma artık zaman.
Nerdesin ey şiirimin tahtsız pâdişâhı?
Nerdesin ey dilsiz korkularımın sığınağı?
Nerdesin ey kalp ağrılarımın ilâcı?
Nerdesin ey, nerdesin ey, nerdesin? |
|
|
|
 Koğulmuş düşlerle parçalanıyor uykularım, Devinmiyor damarlarıma yapışan kan. Pençelerimde can veriyor bozuk saatler, Uğramıyor nabızlarıma artık zaman.  |
|
|
