« Anasayfa | Künye | Arşiv 21 Mayıs 2019, Salı
Gündem: Kültür-
Sanat
Gündem: Hayat
40i Gündem Nöbetçi Köşe
40PENCERE
İki Nokta Üst Üste
Esma Ürkmez
Matbaadan Tanıtıma Koş!

Yeşilde Durmak
Hale Sert
Kanaviçe

Olay Yeri İnceleme
Zehir Hafiye Battal Küttab
Tezekten Terazi ya da Çok "hit" Alan Hep "tıklanan" Yazı Budur!

[ Haberler -> Kitap Haberleri ]

Rabiatü'l Adeviye Aramızda: Aşk ile Hu

31.05.2009 - 13:33

Zihnimizde taşıdığımız her hikaye bizim. Ve biz zihnimizde taşıdığımız hikayeler kadarız ancak.

Kime yakın kime uzağız!

Bu soru cevabını, hikayesini en çok bildiğimizde buluyor.

Mevlana sen yediğinden ibaretsin der.

Evet öyledir. Doyduklarımız ve kandıklarımızdır hikayemizin yapı taşı.

Ne ile doyuyoruz!

Reklamlar ile.

Hem ürünlerin hem hayatların reklamı ile.

Ahir zamanların "reklamın kötüsü olmaz" dayatması, bütün kötü hikayeleri bize rağmen "bizim" kılıyor.

Bize rağmen, bütün o kötü hayatlar ibret çıkarmaktan mahrum kalbimize istiflenip bizi ele geçiriyor.

Her kötü hikaye ile kendimizden mahrum kalıyoruz.

Oysa Rabbini bilmesi için kendini bilmesi gerekiyor her faninin.

Ve Rabbini bildikçe kendini bilme şansının artacağına iman etmesi.

İyi de bunu bize hatırlatacak olan nedir!

Her gün birbirinden pespaye hayatlara tanık olan gözlerimiz, hakikatin ışığını kimden devşirecektir!

Edebin ve güzel ahlakın timsali olan hayatları, hayatımıza katmadıkça, taşıdığımız hikayenin "bizim hikayemiz" olma ihtimali zayıflıyor.

Her internet kullanıcısı peşinen başka hayatlar için kiralanmış hafızalara dönüşüyor farkında olmadan.

Dünyanın bilmem neresinde yaşayan bir artistin, bilmem kaçıncı defa evlat edinişi "haber" oluyor/ "hikaye" oluyor, her ekran karşısına geçişte.

Ya da eşten dosttan gelen e-mektuplara bakarken bilmem kimin adına halkla ilişkiler yürüten işgüzar yüzünden, size yakınlaşmasına asla razı olmayacağınız hayatların kirine muhatap oluyorsunuz .

Her birimiz taşıdığımız hikaye kadarsak ve dahası taşıdığımız hikaye kadar ancak "biz" oluyorsak, bizi besleyecek hikayelere ihtiyacımız var.

Zamanın bir yerinde yaşanmış ve biz bilmediğimiz için yok sandığımız hayatları kendimize ait kılmadıkça, bizi biz yapan maya bozuluyor. Onun için kıssaların, güzide hayatların tekrar be tekrar dilde zikir, kalpte fikir olarak gezdirilmesi gerekiyor.

Oysa o eskimez hayatlardan uzaklaşıyoruz. Bizim dilimizde ancak bir isim olarak kalan o eskimez hayatlar, yazık ki bizden sonrakilerin dilinde isim olarak bile kalmayacak.

Ama durun bu kadar kötümserliğe gerek yok. Eskimez hayatlar, satırlar arasından çıkıp geliyor dünyamıza. Çıkıp geliyor bizi aşkın ve imanın ikliminde soluklandırmak için.

Aşk ile Hu'yu okudum dün sabah. İmsaktan sonra oturup. İstanbul'un ezan cümbüşüne kendi dillerince katılan kuşlar arkadaşımdı, o sıra ben sadece okuduğumdan ibaret idim. Okuduğum, okuyup ziyaretine gitmeyi düşünecek kadar yakınlaştığımı hissettiğim Rabiatü'l Adeviye idi. Hayatı. İmanı. Aşkı. Kendini Allah dostu kılmak için dayandığı onca meşakkat.

Münire Daniş'in Aşk ile Hu isimli kitabı, Rabiatü'l Adeviye'nin hayatını tekrar bizim yapıyor.

Braudel mi diyordu kelimeler kraldır diye.

Münire Daniş'in kelimeleri ne kral ne kraliçe. Aşk ile hu diyen derviş her biri:

Rabbine kavuşmak için varlığın perdelerini tek tek geçmeyi murad edinen, hayatı sadece Rabbine kavuşmak için bir vesile sayan Rabiatü'l Adeviye'yi bize yaklaştıran bu derviş kelimeler. Çünkü geçmiş zaman hikayelerini yazan her kalemin niyeti başka başka oluyor. Kimisi bu günün karanlığını geçmişin feneri ile aydınlatmak için başvuruyor o eskimez hayatlara. Kimisi bugünü "değerli" göstermek için. Geçmiş zamanların hayatı daima bu günü aydınlatan ışık olmaya yetiyor mu! Bazen yetiyor bazen de müellifin geçmişe fazlasıyla bugünün kirini ve tozunu bulaştırması yüzünden geçmiş bu güne kurban edilerek her ikisinin birden ışığı tüketilmiş oluyor.

Münire Daniş Rabiatül'l Adeviye'yi zamanın içinden değil hal'in içinde yazıyor. Böylece bir hal olarak tarihe mal olan derviş kadın, bir hal olarak bugünün kadınlarının kendilerini "iman aynasında" görmelerine vesile oluyor.

Fazlasıyla dünya nimetlerine gark olmuş bizler için Rabiatü'l Adeviye bir hatırlatıcı olarak "orada" durmuyor artık. Aşk ile Hu onu "buraya" getiriyor. Burası neresidir. Burası bizim kalbimizdir.

Kalbimizde taşıdığımız hikayeler kadarız her birimiz.

(Fatma K. Barbarosoğlu - Yeni Şafak)



DİĞER HABERLER:
» Çağdaş Türkmen Öyküsü Hece Öykü'de
» Nuri Pakdil'i Anlamak İçin Anlattılar
» Güvenli İnternet Dönemi Başlıyor
» İnternette com, gov, org, net Tarih Oluyor!
» "Ölüm, Sanat ve Mekân II Sempozyumu"
» Oscar'ın Galibi 'Kral' Oldu
» Hece 'Argo'ya Devam Ediyor
» Kırgız Öyküsü Hece Öykü'de
» Global Marangozhane /
» Işık Kirliliği
Münire Daniş Rabiatül'l Adeviye'yi zamanın içinden değil hal'in içinde yazıyor. Böylece bir hal olarak tarihe mal olan derviş kadın, bir hal olarak bugünün kadınlarının kendilerini "iman aynasında" görmelerine vesile oluyor.  
Arşivlik HayatlarTümü »

» Asaf Hâlet Çelebi 100 Yaşında / Ömer Faruk Şerifoğlu
» Arşivcilerin Babası: Muallim Cevdet / Zeynep Berktaş
Dergi SergeniTümü »

» Dergi Yazarının Tadı Başka
» Anlayış Dergisi Artık Tüm İçeriğiyle İnternette
» Karagöz 7 Çıktı
» Dergâh Dergisi Yine Dopdolu
» Türk Edebiyatından "Kaşgarlı Mahmud" Özel Sayısı
40ikindi KitaplığıTümü »

» Işık Yanar'ın İkinci Romanı Çıktı: "Şemsiye Tamircisi"
» Bir İhtilalciden Dinlediklerim - Müfid Ekdal / Nuri Altun
» Tarihin Büyük Yalanları-Richard Shenkman / Nuri Altun
» Bütüncül Psikoterapi Ne Kadar Gerekli Ve Ne Kadar Mümkün? / Ali Ayten
» Kısa 20. Yüzyıl Tarihi: 1914-1991 Aşırılıklar Çağı / Seda Yaşar

Yorum yazabilmeniz için üye olmanız gerekiyor. Üye olmak için tıklayın.

(Üye iseniz sayfanın en üstünde sağ tarafta yer alan kısımdan giriş yapmalısınız.)


Henüz yorum yapılmamış.

Üye Girişi
Kullanıcı adı
Şifre
Beni hatırla
Şifremi unuttum!
Ücretsiz Üye Olun!
Son 10 Yorum
toplantı (10.12.2013 - 17:25)
tek söğüt (26.02.2013 - 01:08)
yok var, var var (26.02.2013 - 01:06)
Hoş bir yazı (17.08.2012 - 00:19)
beklerken (27.05.2012 - 21:07)
bir yorum (21.12.2011 - 20:20)
bir yorum (21.12.2011 - 20:13)
işte tam da böyle (18.11.2011 - 20:37)
Gitmek (18.11.2011 - 19:53)
ELİF LAM RA (28.10.2011 - 00:02)
Yorum için üye olun!