Mübârek Ramazan ayındayız. Oruç tutuluyor, sadaka veriliyor, daha çok namaz kılınıyor. Daha çok Kur'an okunuyor. Kimi imamlarımız terâvihleri hatimle kıldırıyor. Kadınlarımız "mukabele"ye gidiyorlar. Zenginlerimiz zekâtlarını hesaplamaya, kimlere ne verebileceklerini tartmaya başladılar.
Bütün bunlar ne güzel işler böyle!
Birtakım kalın kafalı, at gözlüklü, bit sıfatlı, zekâ yoksulu, akıl fukarası, inat kurbanı, halk düşmanı, inanç yabanı, ufuk körü, merhamet sağırı, iyiniyetten habersiz, tarih sapkını, hâl şaşkını, istikbâl şaşısı, çiçekten anlamaz, böcekten hoşlanmaz, yıldızdan korkar, güneşten ürker, sudan tiksinir, ninesinden utanır, dedesinden ürperir, elinden gelse ezanı susturacak, gücü yetse Kur'an-ı Kerîm'i parçalamaktan çekinmeyecek, özgürlüğün özünden habersiz, medeniyetinin mimini tanımaz, gelişmenin gesini bilmez, kıyametin kıyısına uğramaz, güzellikten anlayacak gözleri olmayan, süt ile rakıyı ayırt edecek burundan mahrum, iffet karşısında tir tir titreyen, sevap ile günahtan melek görmüş gibi çılgına dönen, cennet ile cehennemden zebani görmüş gibi huylanan, Türkiye'yi Ürkiye'ye çevirmeyi marifet sanan, koltuklarını koltuklarında taşımanın gülünçlüğünü bile fark edemeyen, efendilerinin nerede olduklarına bakmayı akıl edemeyecek kadar geri zekâlı, sofralarındaki plastik yiyeceklerin bile koktuğunu göremeyecek kadar çağdışı, zamandışı, insanlıkdışı, insafdışı, iz'andışı, algıdışı, vergidışı, duyudışı, duygudışı, hayâldışı, hayatdışı, dinozor fosili kadar bile değer taşımayan ve fakat maalesef güzel memleketimizi çirkinleştirmeye devam eden birtakım şeylere, o şeylerin şeyliklerine rağmen güzel işler bunlar.
Bugün arz etdiğim kesik, Gerçek Hayat'ın her hafta bir sahîfesini dolduran Mevlâna İdris kardeşimizin pek güzel bir münâcâtından bir bölüm olup ol mecmû'anın 7 Kasım 2003 tarihli nüshasının 34. sahîfesinden kesilmişdir.
"Ellerimizin büyük boşluğu" ismiyle müsemmâ münâcâtında Mevlâna İdris, hâlini ve hâlimizi Cenâb-ı Müte'âl'e arz eylemekde ve samîmî bir lisân ile yakarmakdadır. Onun yakarışını okur iken ey azizler, bendeniz, meselâ Yûnus Emre'yi dahî hatırlamışımdır.
İşbu münâcâtda ey azizler bir kelimeciğe takılmışımdır ki o kelime "duygu" kelimesidir. "Beş duygu" denmiş ki, lisânımızda buna "beş duyu" demek daha münâsibdir. Çün ki "duygu" denince "sevgi, sevinç, korku, umut, şaşkınlık, özleyiş", vs. gibi bütün varlığımızı alâkadar eden daha şümûllü iç yaşantıları kasdetmekdeyiz. Hâlbuki "duyu" ve "beş duyu" denince bütün duygularımıza, düşüncelerimize ve hayâllerimize malzeme te'mîn etmekde işe yarayan ve belli uzuvlarımıza bağlı husûsiyetleri anlamakdayız ki bunlar, görme duyusu ve uzvu göz, işitme duyusu ve uzvu kulak, tad alma duyusu ve uzvu dil, koklama duyusu ve uzvu burun ile dokunma duyusu ve uzvu tenden ibâretdir. Bedenimize bağlı bu uzuvlar ve fonksiyonları mahdûddur ey azizler, lâkin duygularımızı böyle "beş" ile tahdîd edemeyiz.
Cenâb-ı Hak duyularımızı da, duygularımızı da rızasına muvâfık yollarda kullanmayı cümlemize nasîb ü müyesser eylesin.
Sayı: 222 - 7 Kasım 2003 Cuma
Ey azizler,Mübârek Ramazan ayındayız. Oruç tutuluyor, sadaka veriliyor, daha çok namaz kılınıyor.
Ey azizler,Mübârek Ramazan ayındayız. Oruç tutuluyor, sadaka veriliyor, daha çok namaz kılınıyor. 
