İlişkilerin gevşemesi, ayrışması ve mekana, zamana ve ilişkilere dair kopmaların artması bireyselliğimizi mecburi kılarken, kişisel yaklaşımları da bahaneci ve savunmacı hale getiriyor. Hayatı tekil ve bireysel ele almak hem seçimli hem de zorunlu olarak bireyleri zaman planlaması, sistematik başarıyı artırma, kendi kendini motive ederek ayakta kalabilme ve ilişkilerde düzenlemeler yapmaya yöneltti.